Айлүү түн. Токтогулдун короосу. Оң тарапта айманканалуу там уй. Мажрүмталдардын паанасындагы шырдак төшөлгөн середе Токтогул. Жанында Тотуя. Комуз кылы кайгылуу мунканат.
Күн кылтылдап, уясына батып бара жатат. Ала-Тоонун чокусуна токтогон бирин-серин үлбүрөгөн ак булуттар күндүн батарда чачкан нуруна боёлуп, кызгылт тартып, дүйнөгө жаңылык киргизгендей. Учу- түбү жок туңгуюк көк да, казанбактай көмкөрүлүп, бүткүл макулукту кучагына алып, өзүнүн кечки жумшак
Бул сапар да баягыдай иш айтылган Сөздөн, Сөздүн өзүнөн башталды. Ооба, баягы качандыр бир болуп кеткен дүйнөгө маалым түбөлүктүү сюжеттегидей болду. Анан кийинки окуялардын бардыгы ошол айтылган Сөздөн келип чыкпадыбы… Антсе да бул күтүүсүз жагдайга биринчи кабылган адамдардын көпчүлүгү кийин
Кыргыз коомчулугуна белгилүү акын Байдылда Сарногоевдин бул жыйнагына партия, Мекен, эл, жер жөнүндө соңку жылдары жазылган жаңы ырлары жана поэмалары топтоштурулду. Жыйнак акындын элүү жылдык юбилейине арналмакчы. Китепти көчүрүү
Борбаштын короосу. Нуржан беседка ичиндеги стол үстүнө дасторкон жайып жатат. Борбаш кирип, радиодон берилип жаткан ырга бир аз кулак салат да. байбичесинин жанына барат. Китепти көчүрүү
Деңизди алаканга батырыш мүмкүн болбогондой эле бул чакан поэмада кыргыз элинин нечен ондогон кылымдардагы тарыхына саякат жасоо эмес, көз чаптырып чыгышка да мүмкүн эмес. Биз тарыхыбызды терең билбей туруп, келечекти, заманыбызды толук баалап, сүйө албайбыз. Эмесе бул поэма биринчиден, ич